เพราะเป็น “แม่” จึงขี้บ่น ไขความลับกลไกสมอง และเบี้องหลังพฤติกรรม มนุษย์แม่

 

 

โดยทั่วไปสมองของมนุษย์จะพัฒนามากที่สุดในช่วงอายุ 1-5 ปีแรกของชีวิต นอกจากนั้นสมองก็จะเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยจากการเรียนรู้ และเปลี่ยนแปลงอีกเมื่อเจอกับเรื่องใหญ่ในชีวิต ซึ่งนักวิทยาศาสตร์จากมหาวิทยาลัยเยล (Yale) ค้นพบว่านอกจากช่วงที่สมองเติบโตแบบก้าวกระโดดในตอนเด็กๆแล้ว ยังมีอีกช่วงที่สมองจะเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ นั่นคือช่วงเวลาที่ผู้หญิงเปลี่ยนสถานะเป็น  “แม่” นั่นเอง

การทดลองของนักวิทยาศาสตร์ท่านนี้ ทำการทดลองโดยนำบรรดาคุณแม่มาสแกนสมอง ซึ่งพบว่าคุณแม่ที่ผ่านการคลอดลูกมีสมองหลายส่วนเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยยะสำคัญ ไม่ว่าจะเป็น  สมองส่วนควบคุมประสาทสัมผัส, สมองส่วนหน้าที่เกี่ยวข้องกับเหตุผลและการตัดสินใจ สมองส่วนไฮโปทาลามัส(hypothalamus) ที่ควบคุมการรักษาสมดุลของร่างกาย และอารมณ์ความรู้สึกต่างๆ และส่วนสำคัญที่กุมความลับและอยู่เบื้องหลังการ “บ่น” ของบรรดาคุณแม่ ก็คือ สมองส่วนอะมิกดาลา (Amygdala) นั่นเอง

เจ้าอะมิกดาลา (Amygdala)  มีขนาดคล้ายเมล็ดอัลมอนด์ ฝังตัวลึกอยู่ในสมองกลีบขมับส่วนกลาง (medial temporal lobe)   ซึ่งอยู่ในกลุ่มสมองของส่วนที่เรียกว่า “ เครื่องผลิตอารมณ์ ” (Limbic system) นั่นเอง    อะมิกดาลาจะทำหน้าที่หลักๆ สองอย่างคือ ช่วยบันทึกความทรงจำในเหตุการณ์ที่ประกอบไปด้วยอารมณ์และความรู้สึก และทำหน้าที่กระตุ้นให้เกิดความกลัว (fear conditioning) เมื่อกลัวจึงต้องปรับพฤติกรรมให้มีความระมัดระวังมากยิ่งขึ้น ซึ่งนักวิทยาศาสตร์เชื่อว่าการที่ขนาดของ อะมิกดาลาเพิ่มขึ้น ก็เพื่อทำให้คุณแม่เกิดความกลัวและดูแลลูกน้อยด้วยความระแวดระวัง ทำให้ทารกที่เพิ่งคลอดปลอดภัย พร้อมกับสร้างความกังวลให้แม่คอยสังเกตความผิดปกติเล็กๆ น้อยๆ ของลูก หรือคาดการณ์เรื่องราวไว้ในทางไม่ดี เพื่อหาทางปกป้องลูกจากอันตราย

เพราะความกลัวของแม่นี่เอง ที่ทำให้บ่อยครั้งแม่เข้มงวดพร่ำบ่นให้ลูกเก็บห้องรกให้เรียบร้อย เพราะกลัวว่าลูกจะสะดุดล้มหรืออาจมีสิ่งไม่พึงประสงค์ซ่อนตัวอยู่ในบรรดาสิ่งของที่กระจัดกระจายพวกนั้น  ทำให้แม่อดทนตั้งตาคอยลูกเวลากลับดึก เพราะกลัวว่าลูกจะเป็นอันตราย   ทำให้แม่เตรียมข้าวน้ำอาหารสารพัด เพราะกลัวว่าเราจะขาดอาหาร และเพราะความกลัวนี่เองที่ทำให้ “แม่” เป็น “แม่” ที่แสนวิเศษของพวกเรา

LINE it!

Comment